Piekeren

Sanne Wurzer

Ik pieker. Al van kinds af aan. En omdat ik een akelig levendige fantasie heb, is dat piekeren ook nog éxtra nasty. Laat ik mezelf gaan, dan beleef ik in mijn hoofd steeds weer een nieuwe horrorfilm. Stephen King zou misschien jaloers zijn op deze schier onuitputtelijke inspiratiebron van ellende, maar dat is dan zijn probleem. Zelf vind ik de boeken van King bijna zo erg als mijn eigen verzinsels. Ik wil ermee stoppen! Dus op naar een oplossing.

Dit keer leg ik mijn vraagstuk voor aan coach Hans. ”Hoe kom ik van dat piekeren af? En als dat niet kan: hoe zorg ik er tenminste voor dat het minder wordt?” Hans had er alle vertrouwen in dat het tenminste vééél minder kon worden. Fijn zeg!

De touchdown
De grootse geruststelling vond ik het feit dat de inhoud van mijn piekergedachten niets zegt over de realiteit. Ehhh? Eye opener!? Volgens Hans is het absolute onzin om je gedachten serieus te nemen. En ineens herinner ik me een gevleugelde uitspraak van papalief: ”Het brein is als een dronken aap, die net is gestoken door een schorpioen: het kan werkelijk álles bedenken. Negatief, dan wel positief.” Oh ja.. ”Iedereen piekert,”vertelt Hans. ”Piekeren is een standaard activiteit van de hersenen. En het onderwerp waarover je piekert, maakt eigenlijk niet zoveel uit, zo lang er maar gepiekerd kan worden.”

Hersenen kunnen uitsluitend actief zijn in het verleden of in de toekomst. Is het misschien de overlevingsdrang, de zuivere biologie die ons aanzet tot piekeren? Evolutie moet vooruit, dus wij ook, zoiets? Hoe dan ook is ergens in de ‘grijze functieomschrijving’ het volgende taakje beland (wie heeft toch in vredesnaam dat functieprofiel geschreven?!): ”Vergelijk continu heden en verleden en bepaal wat er in de toekomst beter kan ten opzichte van nu en toen.” En het móet van het brein altijd beter. En dat betekent voor de hersenen dus dat het nú in elk geval niet goed is. En die twee samen resulteren weer in piekergedachten ”Ik ben niet genoeg dit,dat, zus en zo. Als ik dat allemaal wel zou zijn dan..” en bij dat ”dan”ligt voor de hersenen het fictieve geluk. Het is de illusionaire wortel die nooit gegeten gaat worden. Want de hersenen werken in het beperkte kringetje van een caviarad. Hmm, dus piekeren zegt meer over de hersenen dan over mij? Het wordt nog scherper dan dat..

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Artikelen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s