Prostitutie: Stoppen is niet zo makkelijk

Patricia Perquin werkte vierenhalf jaar achter de ramen op de Wallen. In haar boek beschrijft ze de rauwe realiteit van het leven als prostituee. Je bent een geautomatiseerd ding geworden.

‘Een lach is niet altijd een lach”, zegt Patricia Perquin. “Een man die op de Amsterdamse Wallen loopt moet echt niet de illusie hebben dat de vrouwen daar allemaal zitten voor hun plezier en hem verleiden omdat ze hem echt leuk vinden. Ze moeten geld verdienen.”

Patricia is niet haar echte naam, maar een gefingeerde, om haar veiligheid te waarborgen en haar familie te beschermen. Maar het is inmiddels wel een bekende naam in het wereldje. Onder haar schuilnaam publiceerde ze een serie verhalen in Het Parool en het AD over haar leven achter het raam op de Wallen, op basis van de dagboeken die ze in de vierenhalf jaar op de Wallen bijhield. Nu heeft ze de verhalen uitgewerkt in een boek ‘Achter het raam op de Wallen; mijn verhaal’. Dat biedt een onthullend, soms schrijnend, maar vooral zeer realistisch beeld van de wereld in en achter de peeskamer.

Perquin – goed milieu, welbespraakt, ooit een fijne baan in de reclamewereld – werkte niet gedwongen in de prostitutie. Na een relatiecrisis vluchtte ze in koopwoede, waardoor ze in korte tijd een schuld opbouwde van 150.000 euro. De schuldeisers wilden geld zien, een deurwaarder gaf haar nog een laatste kans voor haar huis zou worden leeggehaald.

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit de Media en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s