Het is waar dat geluk volstrekt oninteressant is

Cabaretier Theo Maassen werd geroemd in alle recensies voor Met alle respect. Scherpgeslepen cabaret op het allerhoogste niveau, oordeelden de recensenten. De maker is ouder en rustiger geworden, zegt hij zelf. En gelukkiger. “Het is waar dat geluk volstrekt oninteressant is.”

Vroeger reserveerde Theo Maassen (45) dagen in zijn agenda zonder afspraken, zonder telefoon. Bedoeld om te schrijven. Meestal deed hij zo’n dag niks anders dan het voor zich uitschuiven. „Ik ben een luie flikker.” Vaak stond er pas om één uur ’s nachts iets op papier. Maar sinds hij vader is geworden – Maassen heeft een dochter van bijna vier – had hij minder tijd en ruimte.

.

Zijn nieuwe programma ‘Met alle respect’ is tussen de bedrijven door tot stand gekomen. “Het moest in dagdelen, vaak pas ’s avonds om negen uur als ik al helemaal kapot was. Soms had ik maar twee, drie uur. En het rare is: het lúkte! Ik móést wel. Je weet dat je de volgende dagweer vroeg op moet. Ik heb gewoon geen tijd meer om te worstelen. Wel met het leven zelf, maar niet met het schrijven.”

Hij woont allang niet meer in het huiswaar we elkaar tien jaar geleden spraken. Die onopvallende hoekwoning uit de jaren dertig kenmerkte zich vooral door een onmiskenbare staat van onttakeling. Het ruitje naast de schuifdeur was gebarsten, en op de muren was met rode en blauwe viltstift de set-up van zijn toenmalige programma Functioneel naakt geschreven, inclusief alle grappen. Handig. Kon-ie tijdens het basketballen in zijn woonkamer mooi de tekst van zijn programma leren. Maar ja, hij is nu vader van een gezin, „de hoeksteen, waarmee ik mijn eigen ruiten heb ingegooid”, dus er moest iets anders komen. Om toch ook te kunnen werken heeft hij in een andere woning een werkplek ingericht. Hier, aan deze tafel, maakt hij de laatste jaren zijn programma’s, samengesteld uit de invallen die hij in de maanden ervoor heeft opgeschreven in schriftjes, op losse papiertjes en achterop bierviltjes. Maassen werkt niet met een concept, met een vastomlijnd plan. „Alleen de titel Met alle respect had ik al. Omdat het zo’n mooi totaal leeg begrip is geworden. Je hoort het voetbaltrainers weleens zeggen: ‘Met alle respect, maar ik ga dus geen trainer worden bij RKC.’ Dan is ‘met alle respect’ uitsluitend een excuus om te beledigen. Daarna kun je kennelijk alles zeggen, hoe respectloos het ook is.”

Lees verder*

* Omdat het artikel afkomstig is uit de beveiligde databanken van de HvA, staat het artikel op Intranet.
Inloggen met je eigen gebruikersnaam en wachtwoord.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Artikelen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s