Happy hardcore dj Charly Lownoise wordt officieel zenleraar

‘Ik lag op de grond en werd intens rustig’. Happy hardcore dj Charly Lownoise (Ramon Roelofs) scoorde hit na hit in de jaren negentig. Totdat hij instortte op het podium en een geheel ander pad koos. Binnenkort wordt hij officieel zenleraar.

Les 1: Volg je hart
“In mijn muziekstudio ligt een meditatiemat. Iedere ochtend rol ik die uit, open de schuifdeur en kijk naar mijn kleine Japanse tuin met witte kiezels, bamboe en een boeddhabeeldje. Die tuin heb ik zelf aangelegd. Hier ben ik mezelf en noemt iedereen me bij mijn echte naam: Ramon Roelofs. Als Charly Lownoise treed ik nog maar één keer per maand op. Ik kies nu eerder voor een wandeling in de duinen, of ik werk in mijn muziekstudio. Daarnaast geef ik elke week meditatiecursussen bij Zen.nl in Den Haag.

 

In mijn topjaren als dj leefde ik mijn jeugddroom en passie: vrolijke muziek maken en produceren. Op de draaitafel veranderde alles wat ik aanraakte in goud. Ik wist dat dit het moment was van veel geld verdienen.

Na tien jaar intens genieten en keihard werken, stortte ik in. Letterlijk. Op het podium. Daarna kwam alles in een ander daglicht te staan. Ik wilde niet langer continue hongerig zijn naar succes en gejoel. Naar dat kippenvelmoment. Ik moest op zoek naar mijn authentieke zelf. Naar het jongetje dat graag in zijn eentje met muziek zat te prutsen. Mijn muziekstudio in het Scheveningse havengebied is gebouwd naast mijn ouderlijk huis. Daar woonde ik met mijn moeder, stiefvader en jongere broer. Mijn moeder woont nog altijd naast me, mijn broer boven me. Familie is nog steeds belangrijk. Net als aan het begin van mijn carrière.

Ik groeide op als Haags straatschoffie, ik was altijd aan het voetballen. Op de lts ontmoette ik Alexander, zoon van de koster. Zijn broer had een drive-in-show in de kelder van de kerk. Ik was dertien en ik zie me nog lopen met mijn spijkerbroek van ‘Club de France’ en een T-shirtje. Binnen raakte ik gehypnotiseerd door de lichten, de stroboscopen en de snoeiharde muziek.

Ik bleef net zo lang staren naar die jongens achter de draaitafels, tot ze een keer vroegen of ik een plaatje wilde opzetten. Op dat moment voelde ik alles in mijn lijf sidderen. Dít was het. Dit wilde ik. Muziek draaien en mensen uit hun bol laten gaan. In eerste instantie bleef het bij een hobby. Ik werkte als metaalbewerker bij mijn stiefvader, later als marinier en bankbediende. Maar de muziekwereld trok aan mij.

Begin jaren negentig ontmoette ik ‘Mental Theo’ (Theo Nabuurs). Hij was waanzinnig gek op een positieve manier. Hij zette zalen met tienduizenden mensen volledig op zijn kop. Dat raakte mij als rustige, creatieve jongen. Ik voelde het binnenin mij branden. Ik moest eruit breken. Ieder optreden was een soort verlichtingservaring. Als ik met Mental Theo optrad, raakte ik in een flow. Mijn moeder en mijn stiefvader zagen dat en gaven me de ruimte om mezelf te worden. Volg je hart, zeiden ze. Daarna raakte alles in een stroomversnelling.”

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit de Media. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s