‘De in pakken gehulde mannen vertellen geen verhalen, maar ratelen beloften op’

Cabaretière Nathalie Baartman is meningmoe en peilingmoe. Alledaagse gebeurtenissen vertellen haar meer over de huidige staat van Nederland dan ze de afgelopen dagen van de lijsttrekkers heeft kunnen vernemen.

Het enige wat ik momenteel te zeggen heb over de verkiezingen, is dat er te veel gezegd wordt over de verkiezingen. Misschien een wat mager standpunt. Er moet toch iets op te merken zijn. Iets verfrissends. Maar ik ben meningmoe. ‘Ik wou dat Maurice de Hond niet bestond.’ Verder kom ik niet. Peilingmoe ben ik namelijk ook nog. En ontzettend Ruttemoe. Met z’n: ‘Een gezonde economie, en de rest boeit me nie.’

Er is iets anders gaande in Nederland. Mijn vriend is gisteren in Den Haag van de fiets gevallen. Keihard, midden op straat. Hij was met z’n wiel in de tramrail terechtgekomen. Vier meter verderop in een bushokje stond een jongeman met pet, verdiept in z’n smartphone. De jongeman keek even op, zag mijn vriend languit liggen, vertrok geen spier en draaide z’n hoofd weer richting toestel. Mijn vriend worstelde zichzelf overeind, schudde het stof van z’n kleding, richtte zich tot de jongeman en sprak op cynische toon: ‘Sorry dat ik je stoorde.’

Iedereen zit verscholen in z’n eigen wereld. Vorige week vroeg ik aan een man of hij z’n terriër wilde aanlijnen. Ik had namelijk geen behoefte aan een kwispelend beest onder mijn rok. ‘Laat mijn hond, hij doet toch niks.’ Met dit antwoord hield hij zijn eigen vrije uitlaatzone in stand. Dat deze tot onder mijn rok reikte, was mijn probleem. En zo eist eenieder z’n eigen wereld op.

Zulke gebeurtenissen vertellen mij meer over de huidige staat van Nederland, dan ik de afgelopen dagen van de lijsttrekkers heb kunnen vernemen. Niets over gebrek aan gemeenschapszin en de oorzaak hiervan. De in pakken gehulde mannen vertellen geen verhalen, maar ratelen beloften op. De VVD raakt slechts opgewonden van succesvolle bedrijven die slimme bagageafhandelingssystemen voor vliegvelden ontwerpen. Het CDA laat uit gebrek aan christelijke creativiteit het gezin weer eens om de hoeksteen kijken. Wilders heeft z’n Marokkanen ingeruild voor de Grieken. De PvdA lijkt met de televisiegenieke uitstraling van Samsom te zijn vergeten dat ze eigenlijk nergens voor staat. Roemers gebrek aan alerte welbespraaktheid doet hem de das om. En Sap lijkt opgedronken.

Als slaafse terriërs lopen de partijen achter de berekeningen van het CPB aan. Maar driehonderdduizend nieuwe banen in 2017, zeggen mij niets. Wie weet wat ons te wachten staat? Straks valt er weer een bank, of een bom. Of misschien valt Rutte wel van z’n fiets en is er niemand die hem opraapt in Den Haag.

Bron Volkskrant

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit de Media. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s