Elke dag kan de eurozone ontsporen

Het is geen stagnatie, het is afbraak wat we nu in Europa meemaken. En: De euro is een bom die politici zelf hebben gelegd. Oud-topambtenaar Stefan Lehne spreekt zich weinig diplomatiek uit over het falen van de politiek. We raken de verworvenheden van zestig jaar Europa kwijt.

Kun je de euro redden zonder de Europeanen te verliezen? Stefan Lehne is daar niet zo zeker van. Om de euro overeind te houden, zegt Lehne, een oud-topambtenaar uit Oostenrijk, moet er méér Europese samenwerking en integratie komen. Maar, zegt hij, burgers zijn hier niet klaar voor. De politici zitten gevangen tussen de markten en de burgers: de ene kant eist méér Europa, de andere kant juist minder. In die onmogelijke positie proberen de politici zich staande te houden door te doen wat de markten zeggen, maar dat doen ze halfbakken, om de burgers niet helemáál tegen zich in het harnas jagen. Gevolg: beide partijen worden steeds meer gefrustreerd. Dit gaat vroeg of laat mis. Europa moet duidelijke keuzes maken, zodat het kan ophouden permanent crisismanagement te bedrijven. Anders richt het zichzelf te gronde.

Stefan Lehne werkte 34 jaar op het Weense ministerie van Buitenlandse Zaken – met een uitstap naar Brussel. Toen kon hij dit soort dingen niet hardop zeggen, laat staan publiceren op internet. Nu hij met pensioen is, en als ‘visiting scholar’ voor de Carnegie-denktank werkt, kan dat wel. Zijn artikelen worden in Europese hoofdsteden goed gelezen.

In Brussel, waar hij een paar dagen verblijft op doorreis, legt hij met zichtbaar plezier uit hoe Europa zichzelf zo in de nesten heeft kunnen werken. Zijn taal is diplomatiek, hij glimlacht beschaafd. Maar zijn oordeel over de politici die deze crisis moeten zien op te lossen, is hard: hij vindt ze middelmatig. Europa heeft politici uit de wind gehouden. We hebben zestig jaar voorspoed en vrede gehad, een zeldzaamheid in de Europese geschiedenis. Er was perspectief, het intellectuele politieke kader was geschapen door mensen als Monnet en Schuman [zij stonden aan de wieg van de Europese Economische Gemeenschap, red.]. Existentiële problemen rond oorlog en vrede waren er niet. Europa haalde overal de scherpe kantjes af. Met de politicus is hetzelfde gebeurd als met de burger: die is een beetje verwend geraakt.

Lees verder*

* Omdat het artikel afkomstig is uit de beveiligde databanken van de HvA, staat het artikel op Intranet.
Inloggen met je eigen gebruikersnaam en wachtwoord.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Artikelen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s