Verslag alternatieve troonrede Halleh Ghorashi

Na de sombere berichten van Koningin Beatrix op Prinsjesdag dat we allemaal de crisis gaan merken, kwam Halleh Ghorashi afgelopen woensdag in haar alternatieve troonrede in Nijmegen met een balsemend verhaal. De crisis is een kans, volgens de Iraans-Nederlandse hoogleraar diversiteit en integratie aan de VU. Zonder oude partronen ter discussie te stellen, komt er nooit verandering. Extreem individualisme en een doorgeschoten marktwerking hebben voor deze crisis gezorgd. Terug naar onze roots is geen oplossing. We moeten volgens haar dan ook zoeken naar nieuwe vormen van verbinding “zodat de samenleving meer wordt dan de som der individuen.”

Door: Gauwain van Kooten Niekerk

Het was een feest in LUX. De alternatieve troonrede was georganiseerd door het Soeterbeeckprogramma, verbonden aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Volledig in de sfeer mocht iedereen die een hoed op had voor niets naar binnen. Voor de gelegenheid was in de zaal een troon gemaakt, hoog en statig, zoals in een sprookje. Vanaf die troon kwam die andere troonrede, uitgesproken door Halleh Ghorashi. Het werd geen oproep tot veerkracht, maar tot verbinding; geen verdediging van het kabinetsbeleid, maar toekomstvisie; geen somberheid, maar káns. Een kans om beter uit deze crisis te komen dan we er ingingen.

Analyse
De crisis dwingt ons stil te staan en de oude partronen te overdenken. We leven in een tijd waarin de ideologie van de vrije markt en de onbegrensde vrijheid van het individu nauwelijks ter discussie wordt gesteld. Tot nu dus. “Kenmerkend voor de ontwikkelingen van de afgelopen jaren is het losgeslagen individualisme, waarin relationele en sociale banden naar de marge zijn gedrukt. Deze crisis is een aanleiding om juist deze in de verdrukking geraakte relationaliteit weer onder aandacht te brengen”, aldus Ghorashi.

Vervolgens noemde ze twee problemen. Het eerste is extreem individualisme, waarin de samenleving niet meer is dan de som van de individuen. Ze haalde Tocqueville aan die zegt dat extreem individualisme uiteindelijk publieke deugden zal laten opdrogen. We lijken onze relationele vermogens te verliezen en daardoor kunnen mensen niet meer rekenen op de samenleving wanneer ze die nodig hebben. “De prijs voor de heersende gedachte dat de individuen absoluut vrij zijn in hun keuzes, is dat het individu ook eindverantwoordelijk is voor de eigen daden. Met als gevolg dat oude zekerheden of sociale vangnetten niet meer voldoen, waardoor de sociale onzekerheid groeit.” Het tweede probleem noemde ze, naar Steven Vertovec, ‘superdiversiteit’. De samenleving is een mozaïek geworden van mensen met uiteenlopende culturele achtergronden.

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit de Media. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s