“Consumentisme is als een fopspeen, je kan er mee verder, maar het stilt de honger niet”

Met ‘Welvaart zonder groei’ leverde de Britse econoom Tim Jackson in 2009 een echte bestseller af. Het boek is ondertussen in zestien talen uitgegeven en Jackson reist de wereld rond om zijn versie van het ‘groeiverhaal’ te vertellen. “Er is meer aan mens zijn dan egoïsme en kortetermijndenken. We hebben een altruïstische kant, maar die wordt in het huidige economische systeem niet gestimuleerd.” Een interview van Thea Mathues.

In het boek spreekt u over de nood die mensen hebben aan een houvast, de nood om ergens in te geloven. Als ze geen houvast vinden in religie, dan vinden ze die misschien wel in consumentisme. Als we onze samenleving omvormen en het te veel aan consumeren achterwege laten, waar zullen mensen dan in kunnen geloven?

Ongeveer tien jaar geleden was net die vraag de reden waarom ik aan het boek begon. Op de vraag: “Wat is er gebeurd met betekenis en wat geeft ons leven zin?” heb ik na al die jaren van onderzoek nog steeds geen afdoend antwoord gevonden. Halverwege de 19de eeuw werd het belang van religie aan diggelen geslagen en tot op zekere hoogte heeft het consumentisme, althans bij ons in het Westen, die ruimte ingevuld.

Ik denk dus dat het correct is om te zeggen dat consumentisme tot op een bepaalde hoogte betekenis creëert. Het werd een vorm van ‘seculiere religie’. Het is een beloning, een troost voor al ons harde werk en zelfs een manier om existentiële angsten op te vangen.

Toch is het belangrijk om te onthouden dat consumentisme als een betekenis gevend framework niet compleet is. Het biedt ons geen echte voldoening. De troost die het ons aanreikt is van voorbijgaande aard. Er zit geen gevoel voor sociale rechtvaardigheid in vervat en het creëert een vals gevoel van veiligheid.

Je zou het kunnen vergelijken met de behoeften van een zuigeling. Het enige wat een baby echt wil is eten, melk drinken. Je kan de hongerige baby wel even sussen door hem een fopspeen toe te stoppen, maar na een tijdje zal het kind echt honger krijgen en huilen. De fopspeen vervangt de melk niet echt. Niets kan de echte melk vervangen. Consumentisme is zoals een fopspeen, je kan er een tijdje mee verder, maar het stilt de honger niet.

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Artikelen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s