Waarom een verhaal niet zonder verteller kan

Door Rob Wijnberg / De Correspondent

Nu verdient de premisse zelf enige nuancering. Uit onderzoeken van persbureau Reuters naar nieuwsconsumptie wereldwijd blijkt namelijk dat het nog wel meevalt met die desinteresse: tussen de vijftig en zestig procent van de jongeren tot dertig jaar volgt dagelijks op een of andere manier het nieuws. Toch zit er in de vraag wel een kern van waarheid: tieners, twintigers en vroeg-dertigers, ook de hoogopgeleide, lezen beduidend minder vaak (betaalde) kranten en stemmen minder vaak af op het Journaal dan hun ouders en grootouders. De gemiddelde lezer van de jongste betaalde krant van Nederland, nrc.next, is rond de veertig, de gemiddelde bezoeker van nos.nl is 41, de gemiddelde journaalkijker zelfs 58. Nieuws is grijs.

Verklaringen daarvoor zijn er inmiddels in overvloed. De meest gehoorde: generatie Niks, ontlezing, te druk met zichzelf, information overload, Facebook-verslaafd, meer gericht op eigen sociale kring, tv en papier hebben afgedaan, te vrij opgevoed, too rich to care, het is van alle tijden. En zo voort en zo verder. Elke verklaring heeft zo haar eigen merites – en op elke valt ook heel wat af te dingen.

Nieuws is een onpersoonlijk verslag van de wereld.

Zelf ben ik de afgelopen maanden in toenemende mate overtuigd geraakt van een andere, minder vaak gehoorde verklaring. Een verklaring die meer te maken heeft met een journalistiek ideaal dat in de negentiende eeuw ontstond en, ondanks groeiende weerstand, nog altijd gemeengoed is: objectiviteit. Volgens dit ideaal hoort nieuws een neutrale en rationele weergave van de werkelijkheid te zijn, gebaseerd op feiten en op principes als hoor en wederhoor. Persoonlijke fascinatie, verwondering of verontwaardiging van de boodschapper hoort er niet in thuis. Nieuws is een onpersoonlijk verslag van de wereld: of Gerri Eickhof of Teletekst je vertelt over de nieuwe paus of een bomaanslag in Irak doet er niet toe. Nieuws rechtvaardigt zichzelf: we berichten over verkiezingen in Kenia ‘omdat verkiezingen belangrijk zijn’, niet omdat onze correspondent dat toevallig belangrijk vindt.

Het klinkt misschien gek, maar langs dit ideaal ontwaar ik steeds vaker een generatiekloof, zowel onder nieuwsmakers als nieuwsvolgers. De generatie die dit ideaal hoog in het vaandel draagt, is bovengemiddeld vaak vijftig-plus. Voor hen is de journalist slechts brenger van nieuws, niet maker. Ze lezen ‘het NRC’, niet Bas Heijne of Maarten Schinkel. Ze kijken ‘het Journaal’, niet Sacha de Boer of Rob Trip. Ze willen news, not views.

Voor dertig-minners geldt vaak het tegenovergestelde. Voor hen is wie het vertelt minstens zo belangrijk als wat er verteld wordt. Ze volgen niet ‘de politiek’, maar Frits Wester of Ron Fresen op Twitter. Ze lezen niet ‘de economiepagina’, maar Ewald Engelen of Joris Luyendijk. Ze willen, gechargeerd gezegd, views, not news.

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Artikelen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s