‘Ik heb mijn innerlijke drive geactiveerd’

Edward (59) ervaart dat psychische zorgen kunnen leiden tot lichamelijke blokkades. Mindfulness en het stellen van doelen helpen hem om orde in zijn hoofd te scheppen. Zijn de gevoelens te heftig, dan gaat hij het liefst sporten om te ontladen. Het gaat nu psychisch vrij goed.

Vroeger had ik last van depressieve buien. In 2006 had ik een psychose waarvoor ik opgenomen ben geweest. Een tweede opname was eind 2007 nodig, omdat ik lichamelijk niets meer kon. Lopen ging niet meer en ik lag op bed. Dat was psychisch, gewoon een blokkade, de huisarts snapte er ook niets van. Een opname leek de enige oplossing. Gelukkig was dat maar voor een paar maanden.

Ik heb in het verleden veel last gehad van dwang, doordat ik bang was voor brand. Het kostte mij uren om mijn huis te verlaten, omdat ik alles moest controleren. Onder begeleiding heb ik dat gelukkig kunnen afbouwen. De angst zit er nog wel, maar het houdt me niet meer in de greep. Ik heb veel soorten therapie gedaan en daardoor inzicht gekregen in mezelf. Je leert ervan, maar het is niet alles. Je komt daarna weer terug in de maatschappij en dan moet je het zelf doen. Het leven zelf is de leerschool.

Gehoor voor mijn slechthorendheid
Mijn slechte gehoor is een fysieke belemmering die ook in mijn psyche doorwerkt. Ik denk dat ik dit al van kinds  af aan heb gehad, maar het is nooit onderkend. Ik kwam er pas later achter dat ik gewoon niet goed hoorde. Toen kreeg ik een gehoortoestel en besefte ik dat mijn gedrag naar mensen gedeeltelijk is af te leiden uit die belemmering. Als je in een situatie bent waarin je niet goed hoort, luister je niet meer en haak je af.

Als kind haakte ik op school al af en kreeg ik het commentaar dat ik met mijn hoofd ergens anders was. Nu merk ik in groepen nog steeds dat ik er af en toe niet bij ben. Het helpt dan om even stil te staan bij wat er gebeurt met mezelf, waarom ik ergens ben. Als ik ergens ben omdat ik iets wil met die mensen, moet ik daarin investeren.

Ik ben bij de GGMD geweest, een maatschappelijke organisatie die opkomt voor slechthorenden. Daar vond ik eindelijk gehoor voor de dingen waar ik altijd tegen aanliep. Ik heb er een assertiviteitstraining aangevraagd, zodat ik in gesprekken en groepen meer voor mezelf opkom. Dat ik het ook zeg als ik iets niet kan verstaan.

Nu durf ik dat soms niet, dan ben ik bang om de boel te verstoren. Ik zeg het meestal aan het begin van een bijeenkomst, maar gaandeweg gaan mensen toch zachter of met elkaar praten. Dan val ik buiten de boot. Als ik thuis denk ik, wat heb ik er nou aan gehad? Zo’n gehoortoestel is wel een uitkomst.

Uit de doe-modus bij geestelijke sores
Geestelijke spanning zet ik soms vast in mijn lichaam. Aan darmklachten kan ik merken dat ik ergens over in zit, voor dat ik op reis ga bijvoorbeeld.  Als het zeer op mijn borst doet, weet ik ook dat er iets is waar ik me zorgen over maak. Het uit zich dan lichamelijk en hoopt zich op tot een blokkade. Dan is het een kwestie van de signalen herkennen en daar iets mee doen.

Als ik de geestelijke oorzaak wil aanpakken helpt mindfulness me daarbij het meest.  Ik heb vorig jaar  een cursus gedaan bij Mentrum van acht middagen. Ik kreeg meditaties op cd die ik ook thuis kan doen. Die oefeningen waren een eyeopener, ik kan mijn gedachten zo beter ordenen. Vroeger maakte ik me druk om van alles en dat bouwde zich op tot een berg in mijn hoofd. Nu zie ik in dat niet alles belangrijk is. Als de berg begint op te bouwen, moet ik kijken: wat zijn mijn prioriteiten. Dat doe ik door even uit de ‘doe-modus’ te stappen.

Loskomen door wandelen
Wandelen vind ik het lekkerste wat er is, omdat je de hele tijd buiten bent. Het helpt mij om los te komen van alles, problemen zijn even weg.  Het liefst ga ik een keer in de twee of drie weken, en dan rond de zestien kilometer. Het begint al met de voorbereiding van een wandeling uitzoeken op internet, ik heb inmiddels een voorraadje. Als ik bijvoorbeeld in Bussum uit de trein stap, heb je een heel andere lucht, frisser. Dat is fijn omdat ik snel last heb van mijn longen. Ik geniet van de bossen en heide. Groen om je heen is heel belangrijk als je de hele tijd in de stad zit. Het is gewoon ontspannend en voor mij is het goede lichaamsbeweging.  Zowel lichamelijk als geestelijk is het goed.

Met meer mensen wandelen vind ik leuker. Dan heb je afleiding. Je pauzeert ook sneller dan in je eentje, gaat even koffie drinken onderweg. Als ik alleen ben loop ik sneller en heb ik daar later soms last van. Ik vind het fijn om dingen uit te wisselen. Je kan je verhalen kwijt. Ik ga soms met een zus of een vriendin, of met wandelpools waarvoor je je inschrijft op internet. Dat laatste vind ik wel spannend. Die mensen ken je niet van tevoren en je moet maar zien wat het wordt. Ook heb je sociale vaardigheden nodig om er tussen te passen. Het liefst zou ik met een vaste groep mensen regelmatig gaan wandelen.

Isolement

Waar ik me vroeger vaak eenzaam voelde, vind ik het nu wel goed zo. Ik hoef niet meer zo nodig sociaal te zijn en achter mensen aan te rennen. Ik heb het geaccepteerd om veel alleen te zijn en heb zat dingen te doen. Aan de andere kant zou ik nog wel meer uit mijn isolement willen komen. Dat is iets waar ik moeite mee heb. Er zijn veel dingen waar ik naar toe kan, maar ik wil gewoon niet omdat ik denk dat het niet lukt.
In het verleden deed ik wel dingen, waar ik dan met een teleurgesteld gevoel van terug kwam. Op dit moment heb ik het naar mijn zin en hoeft het niet zo nodig. Maar het is prettig, dat ik er voor kan kiezen als ik wel wil. Ik wil leren dat ik gewoon ergens kan zijn, dat ik niet per se een actieve rol hoef te spelen maar ook alleen kan luisteren. Dat het ‘moeten’ eraf gaat. Dat heeft tijd nodig.

Verder ben ik bij de Amsterdamse Vriendendiensten maatje geworden voor mensen die buiten de maatschappij geplaatst zijn. Zo wil ik me weer in de maatschappij begeven en ook iets terugdoen, een schakeltje vormen. Ik vind het doodeng, het is best een verantwoordelijkheid. Maar ook een testcase voor mij, of ik het kan.

Doelen stellen

Vorig jaar heb ik een cursus gedaan om aan doelen te werken. Eerst maakten we een autobiografie. Dat was niet makkelijk, er zaten natuurlijk ook pijnlijke dingen bij. Tot slot stelden we onszelf doelen om mee aan de slag te gaan. Mijn doelen zijn, met vallen en opstaan, tot nu toe redelijk goed gelukt! Zo heb ik een groot deel van mijn huis gewit – daar zat ik jaren tegenaan te hikken. Ik ben klein begonnen met het halletje en toen steeds verder gegaan. Gisteren had ik bezoek en die was blij verrast dat het er zo goed uitzag. Alles is schoon, ik heb de meubels anders gezet en de gordijnen gewassen.

Vroeger maakte ik al regelmatig lijstjes. Door dagelijkse beslommeringen kwam ik daar echter nauwelijks aan toe, laat staan aan de grotere doelen. Het was teveel een chaos in mijn hoofd. Door me te concentreren met behulp van mindfulness, lukt het me nu wel om prioriteiten te stellen en ook aan die grote dingen te werken. Een kwestie van inplannen en de kleine dingen even laten. Het helpt tegen de drukte in mijn hoofd. Als je ontdekt dat dingen lukken en je steeds verder komt, werkt dat door. Zo kan ik vooruit te komen in plaats van in rondjes draaien.

Uit de vicieuze cirkel door innerlijke kracht
Mensen met problemen zitten vaak in een vicieuze cirkel. Als je maar een draadje hebt, kun je jezelf daar uit trekken. Je kunt naar Pietje, Jan en Klaas gaan, maar je moet het toch zelf doen. Bewustwording is de eerste stap, durven om er naar te kijken. Inzien dat je tegen beter weten dingen doet die slecht voor je zijn. Daarna leer je door gewoon te doen, om aan te pakken wat je moeilijk vindt, met vallen en opstaan. Voor mij is dat het functioneren in groepen en daar een goed gevoel over hebben.

Ik heb ook de andere kant meegemaakt. Tijdens mijn opname was ik heel afhankelijk en liet ik alles gebeuren. Door mijn psychose was ik ook gedesoriënteerd. Ik had geen controle meer over mezelf en mijn leven. Dat heb ik heel langzaam weer moeten herwinnen. Daar heb ik van geleerd, ik ben er sterker uitgekomen. Ik heb nooit eerder zo gericht aan mezelf kunnen werken als ik de laatste tijd doe. Ik heb de drive in mezelf weer geactiveerd. Die innerlijke kracht terugvinden is heel belangrijk!

Edward

Bron

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Mindfulness. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s