‘Twitter als thermometer van de samenleving leidt tot kwakzalverij’

Twitter wordt tegenwoordig op televisie gebruikt om aan te tonen wat de kijker ergens van vindt. Dat leidt tot blikvernauwing. Want Twitter is niet de echte wereld. Twitter is ieders persoonlijke pr-bureautje, zegt Jean-Pierre Geelen.

Geleerden hebben onder persmuskieten een nieuwe species aangetroffen. De socialmediaredacteur. De soort wordt steeds vaker waargenomen, voornamelijk op televisie, waar hij veelal doende is andermans tweets voor te dragen die moeten aantonen wat wij, u, de kijker, denkt en vindt.

Feestje
Afgelopen week was het weer raak, tijdens de inhuldiging bij de NOS. Socialmediaredacteur Rachid Finge analyseerde, op basis van 45 duizend tweets: ‘Ja, wat heeft u vannacht gedaan? U hebt vannacht een feestje gevierd.’

‘We gaan eens even kijken wat u ervan vindt. U vindt het een groot feest.’

Het idee: in de huiskamer zit de kijker zich wanhopig af te vragen wat hij vannacht ook alweer deed, en wat hij er allemaal van vindt. Eindelijk: daar is de diagnose door de wonderdokter, die de patiënt heeft beklopt en gemeten.

Door bezuinigingen dreigt een ware plaag te ontstaan. Waar vroeger stagiaires en jaarcontractanten het marktplein werden opgestuurd voor het plichtmatige ‘vox-popje’, kan de nieuwsbaas nu voort met één enkele bureauredacteur die op bestelling uit zijn Twittervaatje tapt.

Twitter als thermometer van de samenleving, de iPad als stethoscoop, dat leidt tot kwakzalverij. Want Twitter is niet de echte wereld. Twitter is ieders persoonlijke pr-bureautje. Een kanaal waar egomanie vrijelijk stroomt, vertroebeld door een algenbrij van felicitaties aan zichzelf of aan vrienden. BN’ers die twitteren over Boston of Beatrix (‘@NicoletteVanDam Oh wat bijzonder dit. Zit toch met kippenvel te kijken… Wat een speciaal moment! #abdicatie #troon’) hengelen er openlijk naar een eervolle vermelding in de showrubrieken op tv en in de krant. Een visitekaartje aan de wereld. Zelfs kwaliteitskranten vullen tegenwoordig kolommen met ‘tweets van de dag’.

Sentiment-index
Nieuwste speeltje van de socialmediaredacteur was afgelopen week de ‘Sentiment-index’ waarmee de NOS de stemming onder het volk peilde, weer op basis van tweets. Die stond op maandagavond op ’63’, en dat scheen iets uit te drukken. Maar wat? Midden op de kroningsdag was de index op raadselachtige wijze gekelderd naar ’43’. Daarna is het meetinstrument in het ongerede geraakt.

Met het staren in de glazen Twitterbol plaatst de socialmediaredacteur zich ver buiten het leven waarvan hij verslag zegt te doen. Hij dompelt zichzelf onder met een onderzeeër en steekt schuchtertjes zijn periscoop boven het wateroppervlak. In de lucht ziet hij woordwolken hangen waarin hij als een moderne wonderdokter bovenaardse boodschappen tracht te lezen. In de zelfgeschapen wordclouds (een grafiek van de meest gebruikte trefwoorden) stonden afgelopen dinsdag rond de hashtag #Troon woorden als ‘jurk’, ‘mooi’, en ‘tranen’, in lettertypes van verschillend formaat.
Aha. Dus dát vonden we ervan.

Twitter bepaalt de stemming in de media. Maar wie twittert er eigenlijk? Volgens de laatste onderzoeken (bron: vakblad MarketingFacts) zijn 1,6 miljoen Nederlanders dagelijks actief op het 27MC-bakkie van de 21ste eeuw. Ze zijn relatief jong, tussen de 20 en 40 jaar. Een nogal beperkte groep om representatief te noemen.
Zoals iedereen kan lezen is Twitter een ton vol zure regen, zeker als het over televisie gaat. Iedereen die weleens op tv is geweest, weet: niet op Twitter kijken; je bent je enige paraplu in de zeikregen.

Sjamanisme
Daar de thermometer in hangen, is journalistiek sjamanisme. Zeker wanneer je, zoals de NOS deze week deed, twitteraars oproept de hashtag #Troon te gebruiken.

Is handiger zoeken voor de luie socialmediaredacteur – vandaar. Iedere twitteraar die dat vergeten of gemist had, viel daarmee buiten het gezichtsveld van de omroep.

Helaas is de NOS niet de enige. Voor steeds meer media wordt Twitter de maat der dingen. Zo vernauwt de journalistiek eigenhandig zijn blik op het universum tot een tunnelvisie. Van welke beroepsgroep kennen we die ook alweer? O ja. Daar sprak de journalistiek toen nog zo schande van.

Bron

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit de Media. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s