Shoot! #7: De weg uit de hel

In de rubriek Shoot! geeft zencoach Tom Hannes antwoord op al je levensvragen. In deze zesdelige Shoot-special bezoekt hij samen met Rianne de zes rijken:

“Soms ben ik zo boos dat ik het niet meer voor me kan houden. Dan gebeurt er iets kleins en dan storm ik als een tornado over iemand heen. Ik vind dit heel erg omdat ik niemand wil kwetsen en ik voel me achteraf vaak erg schuldig. Dan heb ik gevoel dat ik een slecht mens ben en dat ik eigenlijk niet boos zou mogen zijn. Tegelijkertijd is het een emotie die ik ook niet weg wil stoppen omdat dat ook niet goed voor me is. Hoe kan ik het beste omgaan met situaties waarin ik overweldigd word door woede?” ~ Rianne Pelleboer ~

Antwoord van Tom Hannes:

Welkom in de hel. De plaats waar heel ons bestaan herleid wordt tot de keuze tussen tyfus en cholera. Tussen verdringen van of verdrinken in emoties. Tussen ‘ik-moet-dit-want-anders-haal-ik-het-niet’ en ‘ik-mag-dit-niet-want-dan-ben-ik-een-slecht-mens’. Tussen de twee opties is geen haarbreed ruimte. Althans zo lijkt het. Want in de hel draait het – net als in de hemel – allemaal om geloof. We zijn er heilig van overtuigd dat zinnig menselijk gedrag nu eventjes niet mogelijk is. Daar is nu geen plaats voor. Dat is wat het Japanse woord voor hel ook letterlijk betekent: ‘geen ruimte’.

In de psychische hel voelen we ons acuut bedreigd in onze levensruimte. Door stress, angst, een conflict, onrechtvaardigheid of omdat we simpelweg onze zin niet krijgen. We voelen ons omsingeld en gemarteld door tegenstand en tegenstanders. We willen het liefst ontploffen om van die benauwenis af te raken. Heel verleidelijk, maar ontploffen creëert alleen maar meer hel-karma. Zo komen we er niet uit.

Een andere verleidelijke gedachte is dat de kortste weg uit de hel rust is. Eventjes ‘zen’ worden. Maar dat werkt niet. Daarvoor is de hel te acuut. Als we in de hel denken dat we rustig horen te zijn, is de neiging groot om te denken dat we nu al rustig zijn. Zo’n nep-rust is niets anders dan een hurkende duivel, klaar om toe te slaan als de aandacht verslapt. Dan ontploffen we later. Of een gemene ruis begeleidt ons gedrag en communicatie. Ook dat maakt de hel alleen maar langer en ingewikkelder.

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Mindfulness. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s