De crisis als uitdaging voor Generatie Y

Sinds ik ben afgestudeerd kan ik me niet anders herinneren dan dat mijn pad leuk maar ‘hobbelig’ was. De moeizaamheid van het vinden van een baan bood me vele leuke en leerzame ervaringen waar ik alleen maar dankbaar voor kan zijn. Maar ik kan me één moment herinneren dat het besef van de crisis me écht aanvloog.

Anne Mol / BodhiTV

Ik had net ontslag genomen bij mijn werk “om mijn hart te volgen”. Vol goede moed solliciteerde ik op een onbetaalde werkervaringsplek als psycholoog. Dat was immers waar mijn hart lag, no matter what, ik zou mezelf wel bewijzen. Er werd een blik op mijn CV geworpen, en daarna nog één. “Je weet dat het gaat om een jaarcontract?” Ik knikte. “Hoe denk je eigenlijk brood op de plank te krijgen? Of eet je geen brood?” voegde ze eraan toe, met een schamper lachje. Een kwartier later stond ik buiten. De volgende dag werd ik gebeld dat ik het niet ben geworden. Ik was in shock. Ik ben 28 jaar, afgestudeerd psycholoog, met een gezonde dosis kennis en ervaring, sociale vaardigheden en doorzettingsvermogen. En toch lukt het niet om een baan in mijn vakgebied te krijgen. Alle beloften waar ik mee ben opgegroeid, namelijk dat ik álles kan worden wat ik maar wil, spatten als zeepbellen uiteen.

Mijn huisgenootje komt thuis. Ik en mijn andere huisgenoot kijken nieuwsgierig op. “En?” Ze slaakt een diepe zucht. “Dit was mijn 2e gesprek. Ik mag terugkomen om onbetaald een proefdag te draaien, ze hebben namelijke meerdere kandidaten.” Mijn huisgenootje heeft een master Kunst & Cultuur gedaan en ze solliciteert naar een horecabaantje in Amsterdam. Zelfs dat blijkt een grote uitdaging te zijn. Een andere vriendin werkt als psycholoog in het AMC. Ze heeft wel eens meegemaakt dat iemand een eerste selectie moest maken uit een berg sollicitaties. Rond de 500 brieven verdwenen linea recta in de prullenbak.

Hoe ga je om met gevoelens van somberheid, twijfel, onzekerheid, ontelbare afwijzingen en eenzaamheid? Ik heb inmiddels een steady EHBO-kit opgebouwd: yoga, mediteren, lezen, een enkele coach, gekke baantjes, lieve vrienden en af en toe financiële steun van mijn ouders hebben me steeds op ‘het juiste pad’ gehouden. Maar ik ben niet de enige die hiermee worstelt. Hoe doen anderen dat?

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Zingeving. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s