Waarom we niet in opstand komen

Er is genoeg om de straat voor op te gaan. Maar in Nederland blijven de demonstraties uit. Natuurlijk, op Facebook wordt van alles georganiseerd, maar ‘vind-ik-leuk’ is niet echt een revolutionaire kreet. Waar blijft de opstand?

Rutger Bregman / De Correspondent

Na zes jaar crisis begint het te knagen: waar blijft die revolutie nou? Tegenlicht maakte er onlangs nog een uitzending over: ‘We zijn het zat’. Dertig jaar geleden rolden de tanks nog door de Amsterdamse Vondelstraat. Dezelfde tanks die we onlangs aan Finland verkochten.We verkochten de Leopard-tanks afgelopen december. De relschoppers van toen zouden nu zomaar een hypotheek, twee auto’s en een mooie baan bij een of andere woningbouwcorporatie kunnen hebben verworven.

En hun kinderen? Die komen niet in opstand. Het komt niet eens bij ze op.

Ik denk dat er drie redenen voor zijn. Drie redenen waarom jongeren nu thuis blijven, werkloosheid, stress en onbehagen als individuele problemen blijven zien en de grootste crisis sinds de jaren dertig over zich heen laten rollen.

Eén: we hebben het te goed. Die crisis is groot, maar niet groot genoeg. Hoe vreemd is het nu werkelijk dat er geen massademonstraties zijn in een van de rijkste, veiligste en gezondste landen ter wereld? Dat er geen opstand is in het land waar de (jeugd)werkloosheid relatief laag is, het onderwijs goedkoop en de uitkeringen – in internationaal perspectief – nog altijd ruimhartig? Studenten zijn de revolutionaire klasse bij uitstek, maar in 2011 gaf 85 procentDat bleek uit onderzoek van ING.aan tevreden te zijn met de eigen financiële situatie. Hbo’ers verwachtten een startsalaris van gemiddeld 2.063 euro; wo’ers rekenen op minstens 2.325 euro.Dat blijkt uit onderzoek van het Nibud.

En ‘demonstrant’ staat ook niet best op je cv.

Twee: we zijn er niet voor opgevoed. Het individualisme is ons met de paplepel ingegoten. Voor een demonstratie heb je een collectief nodig: een partij, een vakbond, een kerk misschien. Maar wij zijn geen lid, nergens niet, hoogstens bij een uit de hand gelopen discotheek als het studentencorps. De verbinding tussen hoog- en laagopgeleiden (waar de echte klappen vallen) is bovendien zwakker dan ooit. Via Facebook kun je van alles organiseren, maar ‘vind-ik-leuk’ is niet echt een revolutionaire kreet.

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit de Media. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s