De treurrede. De angstpolitiek van Rutte II werkt fantastisch

De Troonrede had een duidelijke boodschap voor het volk in petto: de grote boze buitenwereld is één grote bedreiging van alles wat wij koesteren en om ons daar tegen te verweren zult u toch echt wat harder moeten werken. Na afloop peilde de NOS de mening van willekeurige kinderen van acht. Conclusie: de angstpolitiek van Rutte II werkt fantastisch.

Rob Wijnberg / De Correspondent

Men neme de ingrediënten van een goede speech: een pakkend begin, een interessante boodschap, een achterliggende visie, een dwingende presentatie, een hoopvol einde.

Men late een pakkend begin, een interessante boodschap, een achterliggende visie, een dwingende presentatie en een hoopvol einde achterwege.

Et voilà: een troonrede!

Be afraid, be very afraid

Eigenlijk bestaat de koninklijke toespraak al zolang ik hem volg uit hetzelfde treurige recept. Eerst moet het Nederlandse volk er minstens vijf alinea’s lang van worden doordrongen hoe ver-schrik-ke-lijk gevaarlijk de wereld wel niet is.

In 2001 luidde het begin: ‘De afschuwelijke aanslagen één week geleden in de Verenigde Staten hebben vele duizenden onschuldige mensen van het leven beroofd. […] Deze aanslagen tegen de menselijkheid doen ons beseffen hoe kwetsbaar ons aller bestaan is.’

In 2003: ‘De internationale en nationale ontwikkelingen van het afgelopen jaar hebben de onzekerheden in ons dagelijks bestaan doen toenemen. Burgeroorlogen, aanslagen en andere vormen van geweld treffen iedere dag weer vele onschuldige mensen.’

In 2005: ‘We ervaren hoezeer de wereld in beweging is. […] De dreiging van het internationaal terrorisme wordt steeds sterker gevoeld.’

In 2009: ‘De wereldwijde financiële en economische crisis heeft ook Nederland hard geraakt.’

Wat de majesteit, vanaf de troon, maar zeggen wil: de grote boze buitenwereld is een teringzooi en wij moeten daar vooral heel, heel bang voor zijn.

Orwelliaanse angstpolitiek

Dit jaar was een nieuw dieptepunt. Schaamteloos werd al vanaf de eerste zin een aanslag op een vliegtuig aangewend voor een angstpolitiek met welhaast Orwelliaanse trekjes. Begrijp me niet verkeerd: dat je stilstaat bij zo’n ramp, is logisch. Dat je nog even medeleven toont met de slachtoffers: geen probleem.

Maar MH17 werd zonder gêne ingezet voor een zes alinea’s lange oratie over hoezeer onze nationale veiligheid wel niet in het geding is. Let wel: een Maleisisch vliegtuig dat boven Oekraïne uit de lucht werd geschoten door separatisten die naar alle waarschijnlijkheid dachten een Oekraïens gevechtsvliegtuig op de korrel te hebben. Het enige Nederlandse aan de ramp was dat MH17 vanaf Schiphol vertrok en zodoende onverhoopt 198 Nederlanders aan boord had.

Maar volgens het kabinet laat de ramp weer eens zien ‘hoe in de wereld van vandaag alles met alles samenhangt,’ om daarna te concluderen: ‘De haat die elders in de wereld mensen in het verderf stort, mag niet overslaan naar onze straten.’

Hoe krijg je het uit je mond?

Ziet u al dat verderf daar verderop, mensen? Dat kan zomaar hierheen komen hoor! Naar onze straten! Voor je het weet, hebben we hier te maken met Islamitische Staat in Lelystad en komen separatisten Gelderland innemen. Hoort u dat? Bent u al bang? Ja?

Mooi, want: ‘Met het oog op de toenemende spanningen in de wereld […] verhoogt de regering de defensie-uitgaven structureel met 100 miljoen per jaar.’

Tot zover deel 1.

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Columns. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s