Het resultaat van vijf jaar bezuinigen: duizenden doden

Vijf jaar geleden begonnen we aan een radicaal experiment: bezuinigen op historische schaal. Inmiddels is het tijd om de balans op te maken. Zelden is een debat in de economische – maar vooral ook medische – wetenschap zo duidelijk beslecht.

Rutger Bregman / De Correspondent

Dit komt misschien als een verrassing, maar in de afgelopen jaren heb je meegedaan aan een groot experiment. Er waren grofweg twee groepen: de een kreeg een nieuw, veelbelovend medicijn toegediend, de andere groep diende ter controle.

Het medicijn in kwestie: bezuinigen.

De onderzoeksvraag: welke groep zou het beter doen?

De onderzoekspopulatie: honderden miljoenen mensen van over de hele wereld.

Van het begin af aan waren de verwachtingen hooggespannen. Sommige dokters [Sheila Sitalsing schreef in 2012 dat er ‘langdurige, pijnlijke hervormingen’ nodig waren voor groei.] dachten dat het medicijn voor meer vertrouwen en groei zou zorgen, of zelfs als een verjongingskuur zou werken. [Mathijs Bouman schreef in 2010 over die ‘verjongingskuur’]. Andere dokters dachten dat het eigenlijk een bittere pil was, die de symptomen zou verergeren.

Inmiddels is het vijf jaar later: hoog tijd om de balans op te maken. En erg moeilijk is dat niet. Zelden is een debat in de medische wetenschap zo duidelijk beslecht. Als er ooit een eindrapport van het experiment wordt opgesteld, dan zullen we lezen dat de bezuinigingspil een gruwelijk medicijn was. Dat het immense schade heeft aangericht. Het was een middel dat, evenals het aderlaten in de middeleeuwen, vrijwel alle symptomen van de ziekte heeft verergerd. Van de hoogte van de werkloosheid tot het aantal zelfdodingen – de bezuinigingen hebben een spoor van verderf achtergelaten.

Blader de medische dossiers van de patiënten maar eens door. In de landen die het meeste bezuiniging slikten, steeg de werkloosheid het sterkst en kromp de economie het meest. Een enkele dokter beweert nog [Zie bijvoorbeeld deze column van Marike Stellinga over de economische opleving in Engeland] dat de bezuinigingspil geen vergif was, daar het inmiddels weer iets beter gaat met de behandelde landen. Maar wie dat gelooft, kan net zo goed een kwartier met zijn hoofd tegen de muur bonken, zo merkt een vooraanstaande arts nu op. [De arts in kwestie is Paul Krugman, die onlangs nog dit interessante stuk voor The Guardian schreef]. (Het zal immers heerlijk voelen om weer te stoppen).

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Interessant. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s