Patiënten willen vooral aandacht voor hún verhaal

Een acne-operatie, een bètablokker: we vragen steeds vaker om een behandeling die medisch gezien niet nodig is. ‘Wensgeneeskunde’. Terwijl een arts in een gesprek veel ongerustheid kan wegnemen.

Leonie Breebaart / Trouw

Verdringt ‘wensgeneeskunde’ de reguliere zorg? Die vraag lijkt vooral een financiële: hoe gaan we de behoefte aan mooimakerij en bodyscans-uit-voorzorg betalen? Maar de opkomst van de ‘wensgeneeskunde’ roept nog andere vragen op, denken filosofisch antropologe Jenny Slatman, hoofddocent in Maastricht, en de Amsterdamse hoogleraar neurologie Pim van Gool.

Slatman, die onderzoekt hoe patiënten hun lichaam na een operatie ervaren, gebruikt liever het woord ‘verbetergeneeskunst’ dan het moreel geladen ‘wensgeneeskunde’. De behoefte je lichaam te verbeteren is niet nieuw, zegt ze. En het medicaliseren van problemen waar je ‘vroeger’ niet over moest zeuren, een lelijk gebit of een slecht figuur, is dat ook niet.

Onder druk

In het Amerika van de jaren vijftig werd het ‘flat chest syndrom’ bijvoorbeeld als een serieus psychisch probleem gezien. Vrouwen zonder borsten móesten wel ongelukkig zijn, was het idee, en dat deed de industrie in borstvergrotingen geen kwaad. Ook nu worden mensen – vooral vrouwen, valt Slatman op – door de schoonheidsnormen onder druk gezet hun lichaam te verbeteren. En ook nu profiteren sommige artsen en fabrikanten daarvan.

Lees verder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Interessant. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s